سماور یکی از کالاهای قدیمی است که برای تدارک یک چای لب سوز، لب دوز و لبریز مورد استفاده قرار میگرفته و همچنان استفاده میشود. این کالا در انواع ذغالی، برقی، گازی و نفتی موجودند که البته دو دسته سمارهای برقی و گازی این روزها کاربر بیشتری دارند و نمونههای نفتی قدیمی دیگر چندان مورد استفاده خانگی قرار نمیگیرند. سماورهای برقی هم با توجه به گرانی و همچنین کمبود برق این روزها کمتر از نمونههای گازی مورد توجه قرار میگیرند. در نتیجه میتوان گفت در میان سماورها این نمونههای گازی هستند که پرمخاطبتر هستند. البته هنگام خرید سماورهای گازی باید به این موضوع دقت کنید که برخی از انواع این سماورهای گازی، فاقد ترموکوپل بوده و این امر میتواند یک امتیاز منفی برای آنها محسوب شود. ترموکوپل، جریان گاز را هنگام خاموش شدن سماور به علت وزش باد یا قطع موقتی گاز، کاملا قطع و از انتشار گاز در منزل جلوگیری میکند. در نتیجه استفاده از سماور گازی فاقد ترموکوپل میتواند منجر به بروز خسارات جبران ناپذیری شود. همچنین توجه داشته باشید که حتما سماوری خریداری کنید که دارای نشان استاندارد باشد. حال سمارو برقی یا گازی باشد فرقی نمیکند، ولی وجود این نشان اهمیت زیادی دارد. همچنین سماوری خریداری کنید که به برچسب انرژی مجهز باشد.
درسال ۱۳۲۹ شرکت تولیدی صنایع نفت و گاز عالی نسب توسط مرحوم استاد میر مصطفی عالی نسب با مأموریت تولید بخشی ازلوازم خانگی نفت سوز مورد نیاز خانواده های ایرانی تأسیس گردید. پیش از آن بازار لوازم خانگی ایران خصوصاً لوازم پخت مواد غذایی و تجهیزات گرمایشی کوچک عمدتاً در انحصار شرکتهای انگلیسی بود، که با تلاش ومدیریت کم نظیر بنیان گذار فقید ، شرکت موفق شد علی رغم محدودیت امکانات صنعتی در آن برهه ی تاریخی که مقارن بود با مبارزات ملی شدن صنعت نفت،رقابت سخت وچالشهای ایجاد شده توسط شرکتهای خارجی را پشت سر گذاشته وضمن کار آفرینی وایجاد اشتغال در سطح جامعه بستر مناسبی را جهت خلاقیت و نو آوری پدید آورد، شرکت عالی نسب توانست با اتکاء به مدیران خلاق وپویا وسرپرستان وکارگران کوشا وزحمتکش خود،ضمن ثبت چندین اختراع در زمینه ی لوازم خانگی ،برای اولین بار لوازم خانگی را مطابق سلایق وفرهنگ مصرف کننده ی ایرانی تولید انبوه نموده وبا شبکه ی فروش گسترده خود تا دور افتاده ترین نقاط کشور عرضه نماید. کیفیت ،ایمنی وتنوع محصولات عالی نسب وعلاقه ی مردم ایران به مصرف کالای ایرانی موجب شد در اندک زمانی حداقل یکی از محصولات شرکت عالی نسب گرمابخش وتامین کننده ی آسایش وآرامش اکثر قریب به اتفاق منازل ایرانیان گردد. استاد عالی نسب مرحوم استاد میرمصطفی عالینسب، اهل تبریز، متولد 1298 و متوفی به سال 1384 شمسی از بنیان گذاران صنعت نوین در ایران بود. وی که در سی سالگی به دلیل مطالعات وسیع اقتصادی و هوش سرشار و تلاش خستگیناپذیرش از بزرگترین و معتبرترین تجار بنام ایران در زمینه واردات چینی و بلور و لوازم خانگی بود، با احساس رسالت برای قطع وابستگی کشور به کالاهای خارجی، دست از تجارت عظیم خود کشید و تمام اندوخته مادی و سرمایه معنوی خویش را به حیطه تولید انتقال داد. او علیرغم تمام کاستیها و ضعف دانش فنی تولید در ایران، به جنگ یکی از پرقدرتترین برندهای آن روز یعنی والور انگلستان رفت و در کارگاه کوچک خود که حیاط خانهای در خیابان بوذرجمهری بود شروع به ساخت چراغهای خوراکپزی نمود. اینچنین بود که سنگ بنای شرکت تولیدی صنایع نفت و گاز عالی نسب با مأموریت تولید بخشی از لوازم خانگی نفتسوز مورد نیاز خانوادههای ایرانی گذاشته شد. این تلاش که همزمان با نهضت ملیشدن نفت صورت گرفت، توانست با افزایش مصرف نفت در داخل کشور از صنعت تازه استقلال یافته نفت حمایتی نمادین و اثرگذار نماید. به نحوی که به دستور دکتر محمد مصدق، سماور نفتی عالینسب به عنوان نماد مبارزه با استعمار انگلیس باید در محل تشکیل کابینه وی همواره روشن و جوشان نگه داشته میشد. در سالهای بعد کارخانههای تحت مدیریت استاد عالینسب توانستند با اتکا به مدیران خلاق، سرپرستان متعهد و کارگران کوشا و زحمتکش خود، ضمن ثبت چندین اختراع در زمینه لوازم خانگی، برای اولین بار لوازم خانگی را مطابق سلایق و فرهنگ مصرفکننده ایرانی به تولید انبوه برسانند و با شبکه فروش گسترده خود، لوازم خانگی ایرانی را در دورافتادهترین شهرها و روستاهای کشور نیز عرضه کنند. استاد میرمصطفی عالی نسب از سال 1341 در حوزهای دیگر از صنایع نیز، صف شکنی کرد؛ از آنجا که مصرف عمده کارتن در ایران از طریق واردات تامین میشد، ایشان یکبار دیگر در پی احساس رسالت برای قطع وابستگی کشور به واردات وسیع کارتن، و از آنجا که هیچ سرمایهگذار مستقلی تن به این خطر نمیداد، به اصرار و تشویق مرحوم آیتالله طالقانی، شرکت کارتن سازی میهن را تاسیس کرد. شرکتی که در ابتدا بسیاری معتقد بودند در جنگ با رقبای خارجیاش بزودی شکست میخورد. اما استاد عالینسب این شرکت را حفظ نموده و توسعه داد و حتی پس از آنکه در سال 1350 بر اثر سقوط هواپیما بر روی آن، دچار آتشسوزی شده و کاملا از بین رفت، وی توانست یکبار دیگر این شرکت را احیا نموده و در زمینی بزرگتر و با ماشین آلات به روز تجهیز و مجدداً مشغول به تولید نماید، به نحوی که هنوز از مهمترین نامهای تجاری تولید کارتن در ایران بشمار میرود. استاد میر مصطفی عالی نسب علاوه بر فعالیت در بخش صنعت ایران در نقاط عطف تاریخی و سرنوشت ساز کشور، از جمله نهضت ملی شدن صنعت نفت، مبارزات انقلاب اسلامی و هشت سال دفاع مقدس، حضور فعال داشته و همچنین نقش مهمی در تدوین سیاست های اقتصادی دوران جنگ تحمیلی داشت و توانست در این دوران، خدمات ارزنده ای را به کشور ارایه کند. گرچه قبل از انقلاب نیز از اطلاعات اقتصادی استاد عالینسب در محافل مختلف اقتصادی از جمله بانک مرکزی استفاده می شد، اما به اذعان تمام کارشناسان و دستاندرکاران، نقش وی در تمام دولتهای دهه نخست پس از انقلاب، بیبدیل و برای حفظ کشور از مشکلات ناشی از جنگ و تحریم، منحصربه فرد بود. وی که به دعوت یاران دیرین خود، ازجمله مرحوم آیتالله طالقانی، مرحوم مهندس بازرگان و مرحوم مهندس سحابی، به عنوان مشاور اقتصادی شورای انقلاب، خدمات ارزندهی خود را در جریان انقلاب آغاز نمود، تا پایان جنگ تحمیلی، علیرغم کهولت سنی، مانند سربازی فداکار دست از کسب و کار و آسایش شخصی خویش شسته و تقریباً بصورت شبانهروز تحت عناوین مختلف، بدون هرگونه تظاهر و بهرهبرداری سیاسی، خدمات موثری در حیطه اقتصادی نمود که شرح بخشهایی از آن در مقالات متعدد، منعکس و از جهات مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. او که از دوستان نزدیک علامه محمدتقی جعفری، ،آیت الله دکتر بهشتی، علامه محمدرضاحکیمی بود و از مریدان مخلص مرجعیت به ویژه در دوران آیت الله بروجردی بود، همواره از حامیان فکری و مالی مهمترین جریانات ملی، مذهبی و فرهنگی و علمی بشمار میآمد. عالینسب در طول عمر پر برکت خویش به همراه جمعی از همفکران خود توانست درمانگاهها و مدارس متعددی در مناطق محروم روستایی احداث نماید